Kitob va musiqa – ular bir-biriga o‘xshash!

---

Kitob va musiqa – ular bir-biriga o‘xshash!

Kitob o‘qiyotganda fon sifatida qandaydir ohang eshitib ko‘rganmisiz? Ba’zida musiqaning birgina kuy chizig‘i kitobni butunlay boshqacha his qilishimizga sabab bo‘ladi.

Masalan:

Xurshid Do‘stmuhammadning “Boqiy dunyo”sini o‘qiyotganda sekin cholg‘u – dutor yoki nay kuyini qo‘ysangiz, voqealar yurakdan o‘tadi.

Dostoyevskiyning “Jinoyat va jazo”siga esa og‘ir pianino yoki violonchel ohanglari mos tushadi, chunki asar ham xuddi musiqaday iztirobli va dramatik.

O‘tkir Hoshimovning “Ikki eshik orasi”ni esa sekin va mehrli xalq qo‘shiqlari bilan birga o‘qisangiz, kitobning ruhini chuqurroq his qilasiz.

Har bir kitobning o‘z “soundtrack”i bor desak, adashmaymiz. Kitob va musiqa birga uyg‘unlashganda, voqealar ko‘z oldimizda yanada jonlanadi.

Savol: Siz qaysi kitobni o‘qiyotganda musiqa tinglagansiz va o‘sha ohang kitobni boshqacha his qildirgani esimda, degan tajribangiz bormi?