Har narsaning me’yori go‘zal. Ammo odob – bundan mustasno.
Har narsaning me’yori go‘zal. Ammo odob – bundan mustasno.
Hayotda ko‘p narsaning ortig‘i zarar: ortiqcha gap – dilni ranjitadi, ortiqcha g‘azab – munosabatlarni buzadi, ortiqcha ishonch – ko‘ngilni sindiradi. Shuning uchun me’yor – muvozanatning kaliti.
Lekin odob… u qancha ko‘p bo‘lsa, shuncha insonni ulug‘ qiladi. Odob – insonning ko‘rinmas libosi, qalbining tarozisi, tarbiyasining aksidir. U insonni so‘zsiz tanitadi, hurmatini oshiradi va qalblarga yaqinlashtiradi.
Odobli inson – baland ovoz bilan emas, xulqi bilan gapiradi. U atrofdagilarni o‘zgartirmaydi, balki o‘zining go‘zal muomalasi bilan ularga ibrat bo‘ladi.
Shuning uchun boylik ortsa – hasad uyg‘otadi, kuch ortsa – qo‘rquv uyg‘otadi, ammo odob ortsa – faqat hurmat keltiradi.
Sizningcha, insonni eng tez hurmatga olib chiqadigan fazilat – aynan odobmi yoki boshqa sifat ham bormi?