Amir Temur qanday kitobxon bo‘lgan?
Amir Temur qanday kitobxon bo‘lgan?
Manbalarga ko‘ra, Temurbek o‘n to‘rt yoshida Kesh shahridagi Abdulla Qutb madrasasida o‘qib yurgan kezlarida Jaloliddin Rumiyning “Ma’naviy masnaviy” kitobidan o‘ziga yoqqan joylarini yod olgan. U sevib o‘qigan va ko‘p joylarini yod olgan yana bir she’riy asar – ozarboyjonlik shoir Mahmud Shabistariyning “Gulshani roz” (“Sirlar gulshani”) nomli kitobi bo‘lgan ekan.
Sohibqiron askarlariga fath etilgan mamlakatning olim-u fuzalolari, yuksak iste’dod va hunar egalari, noyob qo‘lyozmalari, qaysi din bo‘lishidan qati nazar, ibodatxonalariga zarar yetkazmaslikni buyurgan. Uning saltanatida o‘z davrining eng katta va boy “Dor ul-kutub” (“Kitoblar uyi”) kutubxonasi nodir kitoblar va noyob qo‘lyozmalar bilan to‘ldirilgan. Ularni saqlashga, asrab-avaylashga katta e’tibor berilgan.
Samarqanddagi saroy kutubxonasi juda mashhur bo‘lgan. Mazkur kutubxonada yunon, lotin, fors, suryoniy, arman va boshqa tillardagi eng noyob qo‘lyozmalar saqlangan. Temur saroy ahli, turli lavozim egalari, jamiyat a’zolarining ham savodli bo‘lishini muhim deb bilgan. Sohibqiron fikriga ko‘ra, “Kitob – barcha bunyodkorlik, yaratuvchilik va aql-idrokning, ilm-u donishning asosidir, hayotni o‘rgatuvchi murabbiydir”.