“Adabiyot – bu oynadir…”
“Adabiyot – bu oynadir…”
Ba’zan inson yashaydi, kuladi, kurashadi... lekin o‘zini to‘liq anglamaydi. Qalbida nima borligini, aslida nimani his qilayotganini so‘z bilan ifodalay olmay yuradi. Shunda kitob ochiladi. Va birdan… o‘zingizni o‘qiyotgandek bo‘lasiz.
Adabiyot – bu shunchaki hikoya emas. U sizning ichki dunyongizni aks ettiradigan oynadir. Unda ehtiros ham bor, og‘riq ham, tanqid ham, pand-nasihat ham. Ba’zan esa birgina satr – butun hayotingizni yoritib beradi.
Eng hayratlanarlisi shuki, siz hali o‘zingizni tushunib ulgurmagan paytda ham, kimdir allaqachon sizning hislaringizni yozib qo‘ygan bo‘ladi. Go‘yo kitob sizdan oldin yashagandek…
Shuning uchun adabiyot – bu o‘qiladigan narsa emas, his qilinadigan haqiqatdir.
Siz hech kitob o‘qib turib, “bu aynan men haqimda yozilgandek” degan tuyg‘uni boshdan kechirganmisiz?